صفحه نخست > دانستنی های آرایش و زیبائی > دانستنی ها

انواع سبک‌های موسیقی

موسیقی

موسیقی هنری ترکیب یافته از صداها با کشش‌های مختلف است. موسیقی تراوش احساسات و اندیشه‌های آدمی و نشان دهنده حالات درونی وی می‌باشد. شنیدن یک آهنگ آرامش بخش و جذاب می‌تواند خستگی روزانه شما را بر طرف کند. موسیقی یا ترانه به هر نوا و صدایی گفته می‌شود که شنیدنی و خوش آیند باشد و باعث تحول و دگرگونی در انسان و موجودات زنده شود. موسیقی مجموعه‌ای از صدا یا صداهای هماهنگ است. ساخت موسیقی فرآیند نظم بخشیدن به صداها و تن صداها است که غالبا با ترکیب آن‌ها یک اثر متحد ایجاد می‌شود.

انواع سبک‌های موسیقی

موسیقی کلاسیک

موسیقی آکادمیک و دقیق است که می‌توان گفت مادر تمام سبک‌های موسیقی بوده و اکثر سبک‌های به وجود آمده بر گرفته از موسیقی کلاسیک هستند. شروع این سبک از موسیقی مربوط به سال 500 پس از میلاد است. از موسیقی کلاسیک نمی‌توان تعریف دقیقی ارائه کرد، اما به طور خلاصه باید گفت آثار این سبک همگی توسط موسیقی دانانی خلق می‌شود که به طور ویژه و بسیار تخصصی در ارتباط با علم موسیقی آموزش دیده‌اند.

موسیقی کلاسیک

جاز

 Jazzفرم ویژه‌ای در موسیقی است که ریشه اصلی آن به سبک های Folk Blues و Regtime و موسیقی اروپایی باز می‌گردد. این سبک را می‌توان اولین فرم هنری مهمی دانست که در ایالات متحده پا به عرصه وجود گذاشت. از مشخصات آن، مکث و ضد ضرب، ضرب‌های تاب دار و خرامان، تغییرات داینامیکی متداول، پرسش و پاسخ خوانی، چند ضربی بودن و بداهه نوازی است. در سبک جاز رنگ صدای هر ساز به طور جداگانه مورد توجه قرار می‌گیرد.

سبک جاز

موسیقی پاپ

پاپ سبکی است شامل چندین سبک مختلف موسیقی، زیرا درآهنگ پاپ به وفور شاهد این موضوع هستیم که سازها و فواصل دیگر سبک‌ها درآن گنجانده شده است. این موسیقی برگرفته از درون جامعه و دل مردم است. مشخصه موسیقی پاپ، یک عنصر ریتمیک سنگین در زیر است که معمولا توسط دستگاه‌های تقویت کننده الکترونیک (amplifier) اجرا می‌شود و ملودی اصلی بر این ریتم غالب است.

موسیقی پاپ

راک

موسیقی ROCK گستره بسیار بزرگی را شامل می‌شود و می‌توان این سبک را جزو پرطرفدارترین سبک در دهه پنجاه میلادی اطلاق کرد. نخستین گونه‌های Rock & Roll در اواخر دهه چهل پدید آمدند. از نخستین کسانی که این سبک موسیقی را به همگان معرفی کردند می‌توان از Chuck, Elvis Presley, Berry, Bill Haleyو Buddy Holly نام برد. ریشه‌های اصلی این موسیقی از سویی به سبک‌هایی چون Country و Rockablly و از سوی دیگر به سبک‌های Gospel و B&R باز می گردد. این سبک به سرعت توانست به محبوبیت بالایی در آمریکا و اروپا دست پیدا یابد و به زودی زیر شاخه‌های بسیاری از آن منشعب گشت.

سبک راک

بلوز

BLUSE سبکی آوازی  و سازی است که ریشه آن به اجتماعات آفریقایی-آمریکایی در ایالات متحده باز می‌گردد. منشا اصلی این موسیقی به مراسم مذهبی در آفریقا، ترانه‌های کارگران سیاه پوست و دیگر عناصری باز می‌گردد که همه ریشه در مناطق غربی قاره آفریقا دارند. تاثیرات این سبک را به خوبی می‌توان در سبک‌هایی چون Roll, Ragtime & Jazz, Rock و … مشاهده کرد. این سبک همچنین الهام بخش آهنگسازان بسیاری در عرصه موسیقی کلاسیک بوده است. با در نظر گرفتن این تاثیرات قدرتمند می توان Blues را به عنوان مادر کلیه سبک های Popular در آمریکا معرفی کرد.

سبک بلوز

هیپ هاپ

موسیقی هیپ هاپ از دو بخش اصلی رپ(MC)  و (DJ)، یعنی ترکیب صدا و اسکرچ تشکیل شده است. موضوع آن عموما داستان‌هایی از زندگی نامه افراد است. این داستان ها اغلب به صورت اشعار بسیار ریتمیک، همراه با تکنیک‌های همگون خوانده می‌شوند. موسیقی هیپ هاپ، عموماً از یک یا چند خواننده رپ که داستان‌های شبه خود زندگی‌نامه تعریف می‌کنند تشکیل شده‌است، این داستان‌ها اغلب مربوط به یک همتای خیالی، و به صورت اشعار بسیار ریتمیک پر از تکنیک‌هایی همچون همگونی مصوت‌ها، تجانس آوایی، و قافیه است. خواننده رپ با یک قطعه‌سازی که اغلب از آن تحت عنوان «بیت» یاد می‌شود همراهی می‌شود. هیپ هاپ یکی از هنرهای هفت گانه انسان است که سرشار از احساس، تمرکز و هیجانی است که همراه با حرکات موزون بدن و ریتم موسیقی به صورت هماهنگ به نمایش در می‌آید.

هیپ هاپ

اپرا

اپرا یک نمونه بارز موسیقی کلاسیک است. اپرا ترکیبی از موسیقی، لباس‌های خاص و یک داستان است که بر اساس آن داستان موسیقی و آواز شکل گرفته است. در واقع اپرا نمایشی است که با همراهی ارکستر به آواز خوانده می‌شود. اپرا آمیزه‌ای از موسیقی و نمایش است تا حقیقت به تصویر کشیده شود. از این رو برای خلق آثار اپرایی باید در دو بخش موسیقی و نمایش عالم بود تا پدیده‌ای تحسین برانگیز ایجاد کند. با این حال موسیقی دارای اعجازی است که با آن، داستانی هر چند ساده به تجربه احساسی عمیق و دل انگیز بدل می‌شود.

اپرا مجموعه‌ای است از هنرهای مختلف

  1. موسیقی
  2. ادبیات
  3. فن بازیگری
  4. طراحی صحنه
  5. دکور
  6. کارگردانی

صحنه آرایی اپراهای باروک غالبا با هدف القای احساس عظمت و جلب توجه به تزیینات پر زرق و برق معماری باروک بود.

سبک اپرا

رپ

سبک موسیقی رپ توسط سیاهپوستان آمریکایی در برانکس (واقع در نیویورک) به وجود آمد، نوعی سلاح مبارزه جوانان سیاه با تبعیض‌های نژادی رایج در آن زمان بود و به دلیل بیان مشکلات زندگی در گتوها (جایی برای زندگی مردمی که جزو اقلیت یک شهر به حساب می‌آیند) به موسیقی گتو نیز شهرت دارد. گرچه همواره سیاه پوستان را صاحبان موسیقی رپ می‌دانند ولی نمی‌توان از نقش آمریکایی‌های لاتینی تبار در زنده نگه داشتن و گسترش این سبک چشم پوشی کرد، و اینکه رپ در دنیای امروز از چهارچوبی که آن را تنها مربوط به سیاه پوستان می‌ساخت خارج شده است و به یک شیوه  اعتراض برای جوانان جهان تبدیل شده و هرجا که جوانان هستند وهر کجا که نارضایتی وجود دارد رپ هم به عنوان یک شیوه اعتراض که در قالب موسیقی و در دل کلماتی که به سرعت و پشت سر هم پیاده می‌شوند، حضور دارد.

رپ

مدرن

موسیقی مدرن خود شامل سبک‌های متفاوتی از جمله امپرسیونیسم، اکسپرسیونیسم و مینیمالیسم است. کلود دبوسی با الهام از نقاشان امپرسیونیستی سعی بر شناخت موسیقی می‌کند که احساسات را در هم تنیده بیان کند و تاکیدی بر نقطه‌ای خاص نداشته باشد و نهایتا این تلاش‌های او منجر به ایجاد گام تمام پرده می‌شود. این نوع موسیقی حدودا به طور کامل چه از نظر ملودی و چه از نظر هارمونی به سمت موسیقی کلاسیک رفته، ولی ساز بندی‌ها کمی متفاوت شده، ارکسترهای بزرگ، پرکاشنهای قوی و صدای باس بسیار قدرتمند، از این دسته‌اند. موسیقی مدرن یا نوگرایی در موسیقی، به دیدگاهی فلسفی و زیبایی شناسانه اشاره دارد که برگرفته از تغییر در زبان موسیقایی و توسعه آن در سال‌های پایانی سده 19 میلادی و ابتدای سده 20، است. در این دوره، واکنش‌های مختلفی برای به چالش کشیدن و تفسیر دسته بندی‌های قدیمی‌تر موسیقی رخ داد به شکلی که نوآوری‌هایی برای گشودن راهی تازه در سازماندهی و رسیدن به دیدگاه‌های ملودیک، هارمونیک و صدایی تازه در موسیقی پدید آمدند و نگاه جهانی زیبایی شناسانه را در ارتباطی نزدیک با دوره‌ای بزرگ تر، قابل شناسایی و هویت‌دار از نوگرایی درهنر آن زمان، تغییر دادند. و موسیقی پست مدرن، هر نوع تنوع را به آسانی می‌پذیرد.

موسیقی مدرن

موسیقی محلی

موسیقی بومی یا موسیقی محلی شکلی از موسیقی سنتی است که ریشه در آداب و رسوم و فرهنگ یک قوم یا ناحیه دارد.موسیقی فولکلوریک نوعی از موسیقی است که در هر جامعه‌ای وجود دارد و در کنار موسیقی سنتی یا موسیقی کلاسیک آن جامعه قرار می‌گیرد. نوازندگان و خوانندگان موسیقی فولک آموزش‌های آکادمیک را ندیده‌اند و ترانه‌ها، ریتم‌ها و ملودی‌هایشان‌ها بر اساس شرایط موجود در فرهنگ جامعه شکل گرفته است.فولکور به هر موضوعی که مختص فرهنگ یک قوم باشد گفته می شود مانند موسیقی که نشان دهنده ی فرهنگ هر قومی می باشد.در ایران موسیقی محلی در استان های گیلان،خراسان،آذربایجان و در بین اقوام بلوچ،کردی،ترکمن و بختیاری بسیار رواج دارد.

موسیقی محلی

محتوای موسیقی فولکور (محلی)

در موسیقی محلی می‌توان نقش باورها احساسات درونی  و به طور کلی زندگی گذشتگان را مشاهده کرد. موسیقی محلی می‌تواند دارای محتوای جشن و شادی عاشقانه یه عارفانه داشته باشد. موسیقی محلی شرایط حاکم بر جامعه را توصیف می‌کند، در موسیقی محلی معمولا جلوه‌های طبیعت مثل شکوفه‌های درختان، دشت‌های سرسبز، آبشار و سوز زمستان خودنمایی می‌کند. موسیقی محلی ریشه در میراث و تمدن‌های کهن دارد. سازهای دهل، دمام، نی، دف، دایره و سنج بیشتر در موسیقی محلی مورد استفاده قرار می‌گیرد.

موسیقی سنتی

موسیقی سنتی ایرانی با نام‌های موسیقی کلاسیک ایرانی، موسیقی اصیل ایرانی و موسیقی دستگاهی شناخته می‌شود. این نوع موسیقی ریشه در سنت قومی ملتها و تمدنها با فرهنگ های متغیر شده و یا پیشرفته شده دارد. این موسیقی شامل دستگاه ها،نغمه ها و آواز ها از سال های پیش از میلاد تا امروز سینه به سینه در متن مردم ایران جریان داشته و انچه ساده تر،قابل فهم تر و دلنشین تر بوده امروزه در دسترس است و بخش بزرگی از آسای میانه،جمهوری آذربایجان،پاکستان،افغانستان،ترکیه،ارمنستان و یونان متاثر از این موسیقی است و هر کدام تاثیراتی در شکل گیری این موسیقی داشتند. از موسیقی‌دان‌ها یا به عبارتی نوازندگان موسیقی در ایران باستان می‌توان به «باربد» و «نکیسا» اشاره کرد.هر دستگاه موسیقی ایرانی، توالی‌ای از پرده‌های مختلف موسیقی ایرانی است که انتخاب آن توالی حس و شور خاصی را به شنونده انتقال می‌دهد. هر دستگاه از تعداد بسیاری گوشه موسیقی تشکیل شده‌است و معمولاً بدین شیوه ارائه می‌شود که از درآمد دستگاه آغاز می‌کنند، به گوشهٔ اوج یا مخالف دستگاه در میانهٔ ارائه کار می‌رسند، سپس با فرود به گوشه‌های پایانی و ارائهٔ تصنیف و سپس رِنگی اجرای خود را به پایان می‌رسانند.

موسیقی سنتی

موسیقی سنتی ایرانی شامل هفت دستگاه است

  1. دستگاه شور

  2. دستگاه سه گاه

  3. دستگاه چهارگاه

  4. دستگاه همایون

  5. دستگاه ماهور

  6. دستگاه نوا

  7. دستگاه راست پنج گاه

آوازهای متعلق به موسیقی ایرانی 5 تا هستند

  • آواز ابوعطا، متعلق به دستگاه شور (درجه دوم)

  • آواز بیات ترک (بیات زند)، متعلق به دستگاه شور (درجه سوم)

  • آواز افشاری، متعلق به دستگاه شور (درجه چهارم)

  • آواز دشتی، متعلق به دستگاه شور (درجه پنجم)

  • آواز بیات کرد، متعلق به دستگاه شور (درجه پنجم)

  • آواز بیات اصفهان، متعلق به دستگاه همایون (درجه چهارم)